وسعتِ جهان در آغوش عشق

چشم که ببندی

دنیا هنوز همین دنیاست

همان خیابان‌ها، همان آدم‌ها، همان روزها و شب‌ها

اما اگر عشق در دلت جاری شود

همین دنیا… رنگی دیگر می‌گیرد

درختان

دیگر فقط تکه‌هایی از چوب و برگ نیستند

بلکه دستانی هستند که آسمان را در آغوش کشیده‌اند

دریا

دیگر فقط آب نیست

بلکه انعکاس بی‌کرانگیِ دل توست

و آدم‌ها

دیگر سایه‌هایی رهگذر نیستند

بلکه تکه‌هایی از خودِ تو

که در صورت‌های مختلف از کنار تو می‌گذرند

عرفان، یعنی دیدن این زیبایی

یعنی فهمیدن اینکه جهان

هرگز تنگ و تاریک نبوده

این دل‌های ماست که گاهی تنگ می‌شود

و عشق

همان کلیدی‌ست که این قفل را می‌گشاید

با عشق

دنیا وسیع‌تر می‌شود

آرام‌تر، عمیق‌تر

و تو دیگر از هیچ چیز نمی‌ ترسی

چون می‌دانی که در این وسعت

هرجا که باشی، عشق تو را در آغوش گرفته است

مریم آزادمرد